Traviata Verdiego to bodaj jedno z najczęściej wystawianych dzieł operowych na świecie. Historia pięknej paryskiej kurtyzany, która w przededniu swej śmierci zaznaje prawdziwego uczucia od mężczyzny , ale przede wszystkim do mężczyzny, jest tematem inspirującym i w pewnym sensie ponadczasowym. Uczucie miłości zestawione z dramatem odchodzenia nie jest bowiem przyporządkowane żadnej epoce. Kobieta lekkich obyczajów, „sempre libera” , w nieustannym wirze zabaw i przyjęć znienacka staje się zakochaną, szczerze kochającą , oddaną i wierną towarzyszką Alfreda, człowieka pochodzącego z bardzo dobrej, szanowanej rodziny. Ich związek to plama na honorze familii o nieposzlakowanej opinii, przywiązanej do tradycji. Ojciec Alfreda zrobi wszystko, aby syn zerwał z rozpustnym życiem u boku kobiety upadłej, niegodnej jakiegokolwiek uczucia. Nie wie jeszcze, że Violetta zdolna jest do najwyższego poświęcenia w imię miłości do człowieka, dzięki któremu i do którego zaznała smaku uczucia prawdziwej miłości. Nie wie też papa Germont, jak bardzo ważne miejsce w sercu syna zajmuje kobieta, którą od niego odsunął. Czas nie będzie łaskawy dla bohaterów. Violetta, chora już w momencie poznania Alfreda, nie pokona śmiertelnego zagrożenia. Umiera, ale pozostanie na zawsze w sercu Alfreda oraz jego ojca, poruszonego jej szlachetnością.